Köpekler yüzlerce yıldır insanların en iyi dostlarından biri. Sadakatlerinden ödün vermeyen dostlarımız hakkında bir çok hikaye var; Hachiko da bu hikayelerden en çok duyulanı sanırım. Kitabın çok ünlü olmuş bir filmi de var. Ancak beni en çok etkileyen bu hikayenin gerçekten yaşanan bir olaydan kurgulanması.Hachi Japonya'da yaşayan bir profesörün köpeği. Profesör her gün onunla ilgilenip ona yeni şeyler öğretirken, dostu daha çok küçüktü. Beraber evden çıkıp işe giderken Hachi onu her gün istasyonda bekliyordu. Yeni insanlarla tanışıp onların kendisini sevmesine izin veriyor ve sadece Profesörün dönmesini bekliyordu. Profesör her zaman trenden ilk inenler arasında oluyordu ve gelir gelmez Hachi'nin yanına gelip onu seviyordu. Ancak bir gün
Profesör'ün vefat etmesiyle herkes döngünün bozulacağını ve Hachi'ye başkasının bakması gerektiğini düşündü. Ama Hachi profesörü bırakmak istemiyordu ve her gün aynı saatte onu karşılayabilmek için treni beklemeye gitti. Sahibini yıllarca bekledi ve beklerken insanlar ona sevgiden çok saygı da duymaya başladı. Hachiko'nun bekleyişi tam 10 yıl sürdü ve sahibini yıllarca beklediği istasyona bir heykeli dikildi.
Kitap kısacık, akıcı ve çok sevimli. Genç yaşlı demeden herkese hitap eden bir dille yazılmış ve ben herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bahsettiğim heykel savaşlar sonrasında 2. kez yapılmış ve Hachi'nin tam olarak sahibini beklediği yere dikilmiş. Japonya'da birbirini seven insanlar bu heykelin önünde sevdiği kişiye sadakatini sunarak, bağlılıklarının ve sevgilerinin sonsuza dek süreceğine dair söz veriyorlar. Bu o kadar güzel bir düşünce ki...
Bize sadakati, umudu, sabrı ve sevgiyi öğrettiğin için teşekkür ederiz Hachiko, daima kalbimizde olacaksın.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder